به يقين ، بازگشت ( همه ) به سوى پروردگار تو است . خداوند با اين تذكر مىخواهد كه بندگانش ، هنگامِ بدست آوردن ثروت ، آغاز و انجام آفرينش خود را يادآور شوند تا به غرور و طغيان گرفتار نيايند . ب - سپاسگزارى : يادآورى نعمت‌هاى الهى و حمد و سپاس در برابر آنها انسان را خاشع مىكند و اين حالت از مستى و طغيانگرى پيشگيرى مىكند ، از اين‌رو خداوند در قرآن دستور مىدهد كه همواره انسان به ياد نعمت‌هاى خداوند باشد . « وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ » « 1 » و اما نعمت‌هاى پروردگارت را بازگو كن . امام صادق عليه السلام فرمود : مقصود اين است كه آنچه را خدا به تو بخشيده ، و آنچه تو را بدان برترى داده ، روزى عطا كرده ، در حق تو احسان نموده و تو را هدايت كرده است ، همه را بازگو كن . « 2 » البته يادآورى نعمت‌ها ، هنگامى سپاسگزارى محسوب مىشود كه با انگيزهء تواضع و قدرشناسى باشد ، نه با انگيزهء افتخار و برترىجويى .

--> ( 1 ) . ضحى ( 93 ) ، آيهء 11 . ( 2 ) . مجمع البيان ، ج 6 ، جزء سيم ، ص 170 ، چاپ مكتبة الحياة - بيروت .